اشعار احمد یزدانی

شعله ورم باقیم ، سرد شوم نیستم

اشعار احمد یزدانی

شعله ورم باقیم ، سرد شوم نیستم

اشعار احمد یزدانی

متفاوت هستم ، احمد یزدانی
با نگاهی ویژه ؛ بینشی انسانی
اهل شعر و واژه ، جمله را میکاوم
گاه صاف و آبی ؛ گاه هم بارانی
جنس من از هجرت ،ره سپردن کارم
عاشق تغییرات ؛ریشه ای ، بنیانی
مثل شمعی روشن ، سوز و سازی دائم
گریه هایم جانکاه ، ضجّه ها پنهانی
ساده ؛ بی پیرایه ،بی گره ؛ بی مشکل
خاطراتی روشن ؛ سختی و آسانی
ایده آلم قُلّه ، رو به آنجا راهی
ظاهرم آرام است ،سینه ام طوفانی
میکنم با شعرم ؛ رو به فردا پرواز
هاله ای از احساس ؛ مثبت و نورانی
عاشقِ زیبائی ، مثل گل ،آزادی
نا امیدی محکوم ، کردمش زندانی .
(من احمد یزدانی و دبیر انجمن ادبی کوتوال هستم )

پیام های کوتاه
تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
بایگانی
آخرین مطالب
نویسندگان

۵ مطلب در بهمن ۱۳۹۳ ثبت شده است

رفت خالی به سفر قاصدک از حیرانی


داده ام دست به سیگارو شب و ویرانی


اشک بارید همه خاطره ها شسته و غم


لشکرانگیخت و ترساند همه را میدانی


شیخ و شاهد به هم آویخته وَ ساخته اند


دژِ مستحکــــم عـــاشــــق کشــی ایرانی


رنگ ها خاطــــره انگیزو تصاویر بدیع


ذهـــن بیمـــار به دریوزه رود مهمــانی

احمدیزدانی

  • احمد یزدانی
درجوانی جستجو میکردم عشــق

دین و دنیا ، فکرو ذکرم هر دم عشق

چشمهـــایم میـــدویدو دل نبــــود

دل میـــانِ سینــه ام از گِل نبـــود

هرکجا چشمی قشنـــگ و ناز بود

قبلــــه گاهــــم بود ، یک آغـاز بود

مــــدّتی میســـوختـــم در آرزوش

بود ذهنم در هـــــوایِ جستجوش

عاشقی ، دل بستن و ره در خیال

کارِ من شد مـــدّتی از عمرو سال

تاکه در آن حـال هـــا حالی رسید

ماورایِ چشم و لــب نوری دمیـــد

رفـــــت از یــــادم تــــمــــــامِ آرزو

عاشقش گشتـــم بدونِ گفتگــــو

سالهـــا در حســرتش میسوختم

در خیالـم رخـــت او میـــدوختــــم

بود نزدیکـــم ولـــی مـــن دور از او

سویِ خود میخواندو چشمم کور از او

تا کــــه در طـــیِّ طــــریقِ زندگی

یافتــــم او را به کــاخِ بنــــدگــــی

شعله آمــــد ،روحِ من آتـش گرفت

جنــگِ شیــطان با ملائک درگـرفت

جانشین کفـرها گشت و نشست

بندها از دسـت وپایِ دل گسست

روزو ماه رفتندو عشقـم تازه شـــد

زندگی شـــاداب بی اندازه شـــــد

هرچه رابخشد ،دگربخشیده است

پس نمیگیرد اگــــر بخشیده است

عاشقش هستم و شادم من از او

بی نیازم از همـه مـــــن ،غیــــرِ او

بارالهــــا ، مـــن تورا دارم چه غــم

عاشقت هسنم ، تورا من عاشقم

احمدیزدانی


منبع : کوتوال (احمدیزدانی) 
برچسب ها : جستجو


  • احمد یزدانی

ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ! ....

ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﯾﺪ .... !

ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻴﺼﺪﺍ ﺍﺯ ﻗﻠﺒﺘﺎﻥ ﮔﺬﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ !.....

ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺎﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﺁﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ " ﺩﻋﺎ"

ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .!!!....

ﺍﻳﻦ آرﺯﻭﻱ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻤﺎﺳﺖ ، ﻣﻬﺮﺗﺎﻥ

ﻣﺴﺘدام 

احمدیزدانی

  • احمد یزدانی

حضرتِ پاک و شـریف ،ای گُلِ ما ،اسماعیل(ع)

 

         آبروی قلــــم و دســــــتِ شفــــا ، اسمــاعیل(ع)

 

صخره در بندِ تو ،کــوه خدمتِ تو ،اسماعیل(ع)

 

          تکیه کرد آنکه به تو خاست زِنو ،اسماعیل(ع)

 

مـــــردو زن جمـــلگی هستنــد کمـــربسته ی تو

 

         عـــاشقــــاننـــــد پنـــاهنـــــده وَ وابستــــه ی تو

 

هــــرخـــرابی که به تو رو بِکُنــــد آباد اســـــت

 

         آنکه را مهر تو در جان و دل است  آزاد اســت

 

قـــــرن هــــا آمــــدو باقی تو و خاک قــــــدمـت

 

          ریـزه خــــوارانِ تــو دیـدند عـــطا و کــــرمـــت

 

خـــادمیــــن تـو ز ادوار کهــــــن تــا امــــــروز

 

          همگـــی معتقـــــــدِ معجـــــزه های تــو هنــــوز

 

زائراننــــد همـــــه کَفتـَــــرِ جَلــــــدِ حـــــرمـــت

 

          باز درهـــــایِ بهشــت اســـت به مُهـــرو قلمـت

 

بــــس گلِ نازو لطیفـــی که در این بستـان است

 

          تا به خاکِ تو نظر کرد شکـــــوفا شــــدو هست

 

گـرچه از مـــرقدتان تا به خــــراسان دور است

 

          لذّتِ  از نور برادر همــــــه جا  مقـــــدور است

 

هـــرکه قصـــدش عتبــات است و حریمِ محبوب

 

         حَــــرَمِ توســت ســـرآغازو سـرانجام ،چه خوب

 

نورِ درگــــاهِ شمــــــا بر دل و جــــانِ آنهـــاست

 

           هـر یکی پرچمی  از کـــاخِ بزرگیّ شمــــاســت

 

هســــت از گنبــــدتان بارقــــه ی شعـــــر وزان

 

          گـل و گلدستـــــه ی ایوانِ شمــــــا مهـــــروزان

 

هـــرچه یاءس اســت به یک دیدنتان برباد است

 

          از گلِ مهـــــرِ شمـــــا خــــاطــره ها دریاد است

 

گفتـه شـــد از پـــدران با پســـــران تا امـــــروز

 

          هـــــرکسی بســـت دخیـــلی به شما از سر سوز

 

دسـت خالی نه که با دســــتِ پراز یاری رفــــت

 

          مشکلـــش حــل شـــدو با بارِ سبکبـــاری رفـت

 

صبحگاهـان که به رودِ تو طـــراوت جاریســـت

 

          چاره ی درد فقـــط یک نگــــه از تو ، کافیسـت

 

بـرکــــــتِ داده ی از سویِ خــــدا بر شهـــــری

 

          تو همـــــان کــــوهِ بلنــــدی که زِ پستی قهــری

 

هـــرکــه دستــــش به تو و دامـــــن تو آویـــزد

 

          هـــــرچـــه خیــراست زِ دست تو به پایش ریزد

 

آمــدی، شد دگـــر از عـــرش به مـــا آمــدو شد

 

          از همین رو همـــه ی شــــرّو بلا از مــــا شـــد

 

هـــــرکه آویخـت به کُنــــجِ درو دیــوارِ شمـــــا

 

          دیــد از بخشــشِ دستــــانِ شمـــــا ،معجــزه ها

 

طـوطیـــا خـــاکِ رهِ توســـت که بر دیده کشیــم

 

          انتـــظارِ فـــــرج از حضــــرتِ نــادیــده کشیــــم

 

          از شمـمِ خوشِ پیمانه ی مهـدی مستیم

 

           منتظـر بر نگهـی از طـرفِ او هستیم.

 

                                        احمدیزدانی(کوتوال)

  • احمد یزدانی
بنام خدا
هست نامِ خدا سرآغازم
سر به سردارِ عشق می بازم
زیرو رو میکند جهان یکدم
نامِ نامیِ اوست آغازم
 
هدفم شرحِ نهضتِ ایران
از رهائی و قدرت شیطان
روزِ آغازِ دولت الله
وَ فرارِ ستمگرو دیوان
 
پسرم ،دخترم وَ هموَندَم
بنشین روبرویِ من لختی
تا بگویم برایت از دیروز
در گذاری به دورۀ سختی
 
یادِ تو نیست ،یادِ من مانده
از دویدن و دوریِ مقصد
صبح تا شام دربدر بودن
روبرو از موانع صدها سد 
 
اکثریّت به وقتِ شب خسته
ذهن ها بودو لقمه ای از نان
ناامیدی ، سیاهیِ مطلق
بسته پا ،دست ها وَ روح و روان
 
گفته میشد که هست دروازه
همه راهی به سویِ آن هستیم
بسکه دارد تمدّن بسیار
همه در جستجویِ آن هستیم
 
خان و خانزاده ها ، شکم گنده
توده ها بوده از عوام النّاس
حرف ها وعده پشتِ یکدیگر
سرِخرمن ، به دستِ یک نسناس
 
مردمِ بینوا خوش از سگ دو
حاکمیّت هزار فامیلی
شده فرهنگ جاری ، امّا از
نوعِ غربی وَ دیدِ قابیلی
 
مثلاً کشوری بزرگ بودیم
وسعتی ماورایِ میلیونی
بوده نوکر برایِ امریکا
حضرتِ سایۀ همایونی
 
گهگداری جرقّه ای میزد
یا گروهی کمربلند میکرد
بود ساواک حاضر آماده
همه را بندیِ کمند میکرد
 
هرزگی بودو میگساری بود
کارِ هر روزه ی گروهِ خودی
دستها رو به آسمان هرشب
خواسته مرگشان برای بدی
 
انگلستان که بود چون روباه
برد اموال ملّتِ مارا
داده مارا به دستِ امریکا
تاکه او هم رسد به نان و نوا
 
فاصله بینِ دولت و ملّت
شد به اندازه ی زمین و هوا
آمد از راه دستِ پرقدرت
بت شکن بود شخصِ روح الله
 
کرد تصویب مجلسِ مزدور
سلبِ قدرت برایِ پیگیری
کاپتالاسیون بهانه شد تا که
شود آغاز بحثِ درگیری
 
عالِمِ با عَمل خمینی بود
راه و افکارو ریشه دینی بود
پا به میدان نهاد مستحکم
آرمان ،نهضتِ حسینی بود
 
ابتدا کارِ او نصیحت بود
رفت بر منبرو سخن ها گفت
گوشِ شاه کَر وَ از خودش راضی
بعد از آن ، از سقوطِ آنها گفت
 
کار بالا گرفت و طولانی
پانزده سال روزو شب در جنگ
محرمانه وَ مخفی و پنهان
ملّتش بود همره و همسنگ
 
کارها کرده شاه و یارانش
غافل از ملّتِ مسلمانش
هرچه ریسیده اند چون پنبه
شد هوا از امام ، بنیانش
 
روزِ محشر به پا ،در ایران بود
بچّه وَ پیر اهلِ ایمان بود
هرکلامی که از خمینی بود
همچنان وَحی یا که قرآن بود
 
ماهِ بهمن رسید ، ماهِ خدا
رهبر آمد کنارِ ملّتِ خود
گرچه مرگ و خطر فراوان بود
گشت او غمگسارِ ملّتِ خود
 
رهبر آمد وَ امرو فرمان داد
کرد ملّت هزینه ،همّتِ خود
در زمستان بهار پیدا شد
صرفِ اسلام کرده قدرتِ خود
 
روزِ حرفِ حساب آمده بود
عشق و شورو نشاط آمده بود
شاه و یارانِ او فرارو فرار
شاهبازِ ثبات آمده بود
 
روزِ بیست و دو بودو بهمن ماه
کارشد یکسره به امرِ اِله
شده تحویلِ مردمِ ایران
حاکمیّت ، دوباره از الله
 
اعتصابات شد تمام و دِگَر
کارها شد شروع در هرجا
همه ماندند پایِ عهدو قرار
جز گروهِ کمی وَ توطئه ها
 
تیرو ترکش فرونشسته اگر
همه آرام پشت یکدیگر
رهبر از عمقِ دین سخن میگفت
زندگی در کنارِ همدیگر
 
کم کم آباد شد خرابیها
حل شدند مشکلات و زشتی ها
داستانهای بیشماری هست
از دسیسه و هم پلشتی ها
 
من نمیگویم از بدیهایش
قصدِ من روزو روشنی هایش
تا بماند به وقتِ لازمِ خود
گفته آید زِ شب وَ دنیایش
 
حال وقتِ ترانه هست و سرود
بر خمینی سلام ها و درود
ملّتِ باوفا وَ رهبرمان
جاری است رو به سویِ دریا ،رود
احمدیزدانی(کوتوال)
  • احمد یزدانی