کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیستم ابر که با گریه کنم تُرش رُخم****چشمه ام ،با دلِ صاف و لبِ خندان گریم .(احمدیزدانی)

کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیستم ابر که با گریه کنم تُرش رُخم****چشمه ام ،با دلِ صاف و لبِ خندان گریم .(احمدیزدانی)

کوتوال  (اشعار احمدیزدانی)

بنام خدا


تنگه ی واشی ام و گـــــردنه ی حیـــرانم

مستی نیمه شب و ذِکرِ سحـــرگاهــــانم

ناز دنیـــای بنـــــانم ، هنــــر فـــــرشچیان

شعــــر پروین و فـــــروغم، قــــدح قوچانم

غــــزل حافظــــــم و مثنـــــــوی مـــــولانا

تخت جمشیدم و چون گوشه ای از ایرانم

می خوری باده فروشم ، دل عاشق دارم

بنده ای منتظــــرم ، کـــولی سرگـــردانم

برج میـــلاد نگاهـــم به جهان انسانیست

کــــوتوالـــم من و از خِطّه ی کـــوهستانم

احمدیزدانی(کوتوال)

پیام های کوتاه
تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
نویسندگان

۶ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «فیروزکوه» ثبت شده است

  • احمد یزدانی

به عشق جاده و شب زنده داری ها
برای غربت و چشم انتظاری ها
برای کودک و امّیدواری ها
برای همسران و گریه زاری ها؛

من از خوبان عاشق ، مردم آزاده می گویم
من از رانندگانِ سربلندِ جاده می گویم

به عشق لحظه ی آرامش یاران
برای خاطر کشور و همنوعان
برای دیدن لبخندی از آنان
برای سربلندی های فرزندان ،

چنان گنجند ، در ویرانه ها درگیرِ شب هستند
به جادو دستشان را با طلسم رنجها بستند

به عشقِ سبزیِ یک باغچه، لانه
برای خوردنِ یک وعده در خانه
برای روشنائی های کاشانه
برای عاقلان ، هشیارو مستانه ؛

گروهی از قبالِ کارشان خوردندو بدمستند
پیِ سودِ حرامند از چنین مردم، چقدر پستند

به عشق خانواده، شادی منزل
برای خستگانِ کارِ بی حاصل
برای راهِ حلّ سختی و مشکل
برای خاطرِ آرامش این دل ؛

من از بارِ امانت روی دوش خسته میگویم
من از مردان دائم در سفر ، ننشسته میگویم

به عشقِ لَنج و دریا ، بندرِ دیّر
برای اسکله ،کشتی وَ در بوشهر
برای دشتِ پرگل ، سینه ای پرمهر
برای عالمی زحمت و نا مثمر ؛

من از بن بست و از دربِ عبورِ بسته میگویم
من از اقساطِ سنگین و ربا ، سربسته میگویم

برای غولهای سرکشِ جاده
برایِ مردمان پاک و آزاده
برای چشمهای انتظار زن
برای گریهِ فرزندِ نوباوه ؛

به زندانِ فراقِ خانواده مستمر هستند
از آنان ایمنند بسیاری و خود در خطر هستند

به عشق کشورِ سالار ما ایران
برای آزمون سخت هر انسان
برای جانفشانی ها برای نان
برای دردهای سخت و بی پایان ؛

من از خوبان عاشق مردمِ آزاده می گویم
من از رانندگان سربلند جاده می گویم

تو گوئی از نژاد دیگر و قومی دگر هستند
گرفتارِ فشار دائمی از هر نظر هستند

به عشقِ تنگه فنّی ، زاغه و رازان
به عشق گردنه ،کولی کُش و حیران
به عشقِ چاه بهارو بم وَ ایرانشهر
به عشقِ لَنجِنه ، نمرود ، سربندان

به عشقِ مرودشت ،شیراز تا کرمان
به عشقِ سورمق ، آباده ، رفسنجان
به عشقِ خطّه ی سرباز تا زابل
به عشقِ جَم وَ ریز ، کنگان

به عشق زاهدان ، بیرجند ، نِهبندان
به عشق ساری و چالوس تا گرگان
به عشق اردبیل و انزلی ، نوشهر
به عشق شهرِ قزوین ،ابهرو زنجان

به عشق خرّم آبادو الیگودرز تا داران
به عشق اصفهان ، #فیروزکوه ،کاشان
به عشق شوشتر، اهواز ، اندیمشک
به عشق گرمسارو ری الی سمنان

به عشقِ بندرِعبّاس ، آبادان
به عشق خاکِ کرمانشاه ، درگاهان
به عشقِ دامغان و سنگسر ، افتر
به عشق بانه و سقّز الی بوکان

به عشق مشهدو بیرجند  ، نِهبندان
به عشق خوی ، ارومیّه وَ بازرگان
به عشق نصفِ کشور ، کشورِ تهران
به عشقِ عاشقانِ این وطن ، #ایران ؛

من از خوبان عاشق ،مردمِ آزاده می گویم
من از رانندگان سربلند جاده می گویم

نگاه بر جاده و امّید بر مولا علی(ع)دارند
چه غم دارند؟ دلسوزی چنان سیّدعلی دارند
امید ،اوّل خدا ،دوّم به رهبر ،بر ولی دارند
سرِ پیمانِ خود تا لحظه ی آخر وفادارند.

#احمدیزدانی
#کوتوال
https://Telegram.me/ahmadyazdany
@ahmadyazdany

  • احمد یزدانی

  • احمد یزدانی

فیروزکوه

چـــــو ارتفــــــاع گـــــدوک و بلنــدیِ زَرمــان

وسیـــــع و پاک و بزرگی تو ،چـون دلِ ایـران

صــــدایِ بادِ تــو در انحنــــای کـــــوهستــان

به تک نوازیِ خود بست دســـتِ چــــــوپانان

درونِ کــــــوچه ی تاریخ بلبــــلان تو مســـت

زده به لشکـــــرِ تورنه و بسته او را دســــت

میانِ قلعه ی کافـــر شد از تو غـــــوغـــاهـــا

به پایِ تپّــــه ی اِشــــکارو تنـــــگِ ســــراِنزا

تـو ســـرزمینِ گُلی ، هـــر کــرانه ات بستان

شــد از تو دلبری و عشـــق والـــــح و حیران

به گــــوشه های هـرانده ، کنـــاره ی نم رود

هزار باغِ گُل هر لحظــــه گفــــت ، برتو درود

نگینِ حلقه ی عشّاق ، حضــــرت اسماعیـل

کنـــارِ واشـــیِ زیبـــاتر از کنــــاره ی نیــــــل

به شاهراهِ امامت به امرِ حق وصل اســـــت

برایِ منطقه،عشقش همیشه یک اصل است

کمنـــدِ مــدفــنِ پاکش به زیرِ کــــــوهِ بلنــــد

تسلّی اســــت به جانهـــــایِ عاشق و دربند

پلی میـــانِ معـــــادو  ائمــــــّه ی اطهــــــار

نگاهِ تشنــــه ی عـاشق به گُل به فصلِ بهار

نـواسِ چشـــــم تو دارد غـــــــرورِ بی پایــان

به ارجمنـــــدو اهنـــــزو لَـــزور الی وُشتــان

در حبلــــه رودو کتــالان و غــارِ رودافشـــان

نشانه ها همـــه از عـــــاشقــــیّ بر ایـــران

تو نامِ نامیِ فیـــــــــــروزکـــوه وَ تاجِ سَــری

به میـزبانیِ فــــــرزندِ عشــــق مفتخــــــری

احمدیزدانی

کوتوال

kootevall

http://kootevall.blog.ir

firouzkooh.blogsky.com

shearerooz.blog.ir

پانویس:

تورنه = باد محلّی و مخصوص فیروزکوه

ارجمند= از شهرهای بسیار زیبای شهرستان فیروزکوه

(گدوک)و(زرمان) و(سرانزا)و(هرانده)و(اهنز) و (لزور) و (وُشتان) و(کتالان) = از روستاهای زیبای فیروزکوه

نواس = از مرغزارهای منحصر بفرد فیروزکوه

اِشکار تپّه و تنگِ سرانزا و کافر قلعه = از نقاط تاریخی ودیدنی فیروزکوه

میزبانی فرزند عشق = منظور بارگاه ملکوتی امامزاده اسماعیل است

(رود واشی ) و (نم رود ) و (حبله رود) = از رودخانه های دائمی و جاری در فیروزکوه

  • احمد یزدانی

حضرتِ پاک و شـریف ،ای گُلِ ما ،اسماعیل(ع)

 

         آبروی قلــــم و دســــــتِ شفــــا ، اسمــاعیل(ع)

 

صخره در بندِ تو ،کــوه خدمتِ تو ،اسماعیل(ع)

 

          تکیه کرد آنکه به تو خاست زِنو ،اسماعیل(ع)

 

مـــــردو زن جمـــلگی هستنــد کمـــربسته ی تو

 

         عـــاشقــــاننـــــد پنـــاهنـــــده وَ وابستــــه ی تو

 

هــــرخـــرابی که به تو رو بِکُنــــد آباد اســـــت

 

         آنکه را مهر تو در جان و دل است  آزاد اســت

 

قـــــرن هــــا آمــــدو باقی تو و خاک قــــــدمـت

 

          ریـزه خــــوارانِ تــو دیـدند عـــطا و کــــرمـــت

 

خـــادمیــــن تـو ز ادوار کهــــــن تــا امــــــروز

 

          همگـــی معتقـــــــدِ معجـــــزه های تــو هنــــوز

 

زائراننــــد همـــــه کَفتـَــــرِ جَلــــــدِ حـــــرمـــت

 

          باز درهـــــایِ بهشــت اســـت به مُهـــرو قلمـت

 

بــــس گلِ نازو لطیفـــی که در این بستـان است

 

          تا به خاکِ تو نظر کرد شکـــــوفا شــــدو هست

 

گـرچه از مـــرقدتان تا به خــــراسان دور است

 

          لذّتِ  از نور برادر همــــــه جا  مقـــــدور است

 

هـــرکه قصـــدش عتبــات است و حریمِ محبوب

 

         حَــــرَمِ توســت ســـرآغازو سـرانجام ،چه خوب

 

نورِ درگــــاهِ شمــــــا بر دل و جــــانِ آنهـــاست

 

           هـر یکی پرچمی  از کـــاخِ بزرگیّ شمــــاســت

 

هســــت از گنبــــدتان بارقــــه ی شعـــــر وزان

 

          گـل و گلدستـــــه ی ایوانِ شمــــــا مهـــــروزان

 

هـــرچه یاءس اســت به یک دیدنتان برباد است

 

          از گلِ مهـــــرِ شمـــــا خــــاطــره ها دریاد است

 

گفتـه شـــد از پـــدران با پســـــران تا امـــــروز

 

          هـــــرکسی بســـت دخیـــلی به شما از سر سوز

 

دسـت خالی نه که با دســــتِ پراز یاری رفــــت

 

          مشکلـــش حــل شـــدو با بارِ سبکبـــاری رفـت

 

صبحگاهـان که به رودِ تو طـــراوت جاریســـت

 

          چاره ی درد فقـــط یک نگــــه از تو ، کافیسـت

 

بـرکــــــتِ داده ی از سویِ خــــدا بر شهـــــری

 

          تو همـــــان کــــوهِ بلنــــدی که زِ پستی قهــری

 

هـــرکــه دستــــش به تو و دامـــــن تو آویـــزد

 

          هـــــرچـــه خیــراست زِ دست تو به پایش ریزد

 

آمــدی، شد دگـــر از عـــرش به مـــا آمــدو شد

 

          از همین رو همـــه ی شــــرّو بلا از مــــا شـــد

 

هـــــرکه آویخـت به کُنــــجِ درو دیــوارِ شمـــــا

 

          دیــد از بخشــشِ دستــــانِ شمـــــا ،معجــزه ها

 

طـوطیـــا خـــاکِ رهِ توســـت که بر دیده کشیــم

 

          انتـــظارِ فـــــرج از حضــــرتِ نــادیــده کشیــــم

 

          از شمـمِ خوشِ پیمانه ی مهـدی مستیم

 

           منتظـر بر نگهـی از طـرفِ او هستیم.

 

                                        احمدیزدانی(کوتوال)

  • احمد یزدانی

دهانۀ غار رودافشان  ،بزرگترین دهانۀ غار در خاورمیانه

شعر "فیروزکوه" از شاعر "احمدیزدانی"


قطعه ای از آسمان روی زمینی ،کوهِ نور
مهد مهرو معرفت، فیروزکوه شهرغرور 
قلعه ها و صخره هایت مثل مردانت اصیل 
قله هایت، بانوان با حیا، زیبا چو حور 
بسته از دیو سفید اسفندیاران تو دست 
اخترانی بس شجاع از سینه ات کرده ظهور 
بوده ای دروازه ی ری از زمانهای کهن 
جان پناه بودی برای مردمان ضد زور 
در تو وشتین * خفته، ازدیمه * گوهرها دردلش 
چشم بیدار زمان بودی، نگهبان عبور 
درهمه دوران نبودی زیربارِ این و آن 
مستقل و سربلندی، چارفصلت جور جور 
زیستگاهی بس تماشائی ز دوران عتیق 
صبحگاه تنگه واشی، عصر زیبای لزور 
در دلت آرام خوابیدند انسانهای پاک 
حضرت اسماعیل، تابنده نگین، غرق سرور 
خاک پاکش شیعیان را چون بقیعی دیگراست 
میدرخشد، در رکابش رود می رقصد به شور 
معرفت می بارد از آن آستان و آسمان 
زائران در پای بوسند از ره نزدیک و دور 
هست رودافشان  تو، بیت المقدس، نازنین 
گرچه ماند اکنون جدا، می یابد او فطعا حضور 
گفت یزدانی به عالم با تمام باورش 
بازمیگردد پرستو، نیست روز وصل دور. 
احمدیزدانی (کوتوال) 
پانوشت:
کوه نور=کنایه از الماس کوه نور که در جهان نظیر ندارد 
اسفندیاران = کنایه از (اسفندیار) یکی از طایفه های اصیل فیروزکوهی 
شجاع = از طوایف اصیل فیروزکوهی، کنایه به جناب دکترشجاع رئیس اسبق دانشگاه فیروزکوه وفعلی رودهن و از شخصیتهای علمی بین المللی 
وشتین = از نقاط تاریخی و کهن فیروزکوه 
دیمه = نام قدیم فیروزکوه 
تنگه واشی = قطب گردشگری تهران و از نقاط خوش آب و هوای فیروزکوه 
لزور = از روستاهای نمونۀ فیروزکوه و کشور 
حضرت اسماعیل (ع) = برادر امام رضا (ع) و فرزند امام هفتم شیعیان حضرت موسی ابن جعفر (ع) که مدفن پاکش در فیروزکوه و زیر کوهی به همین نام و در کنار رود واشی بوده و اهالی فیروزکوه احترام ویژه ای برای آستان ملکوتی ایشان قائل بوده وزیارتگاه شیعیان و دلسوختگان است. 
رودافشان = از روستاهای فیروزکوه که اخیرا به شهر دیگری داده شد وغاری به همین نام داشته که اینجانب در بازدیدی که از آنجا داشته ام خود شخصا تا بیش از یک کیلومتر از غاری استلاگتیتی و استلاگمیتی وبسیار زیبا و منحصر بفرد را طی نموده و چشمه های آب زلال و درگاههای وسیع در دل غار را مشاهده نموده و نتوانستم تا انتهای غار را بپیمایم.

مشاهده شعر در سایت شعرنو http://www.shereno.com/file.ph

 

نمای داخلی غار رودافشان واقعاً دیدنی است

 

  • احمد یزدانی