کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیستم ابر که با گریه کنم تُرش رُخم****چشمه ام ،با دلِ صاف و لبِ خندان گریم .(احمدیزدانی)

کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیستم ابر که با گریه کنم تُرش رُخم****چشمه ام ،با دلِ صاف و لبِ خندان گریم .(احمدیزدانی)

کوتوال  (اشعار احمدیزدانی)

بنام خدا


تنگه ی واشی ام و گـــــردنه ی حیـــرانم

مستی نیمه شب و ذِکرِ سحـــرگاهــــانم

ناز دنیـــای بنـــــانم ، هنــــر فـــــرشچیان

شعــــر پروین و فـــــروغم، قــــدح قوچانم

غــــزل حافظــــــم و مثنـــــــوی مـــــولانا

تخت جمشیدم و چون گوشه ای از ایرانم

می خوری باده فروشم ، دل عاشق دارم

بنده ای منتظــــرم ، کـــولی سرگـــردانم

برج میـــلاد نگاهـــم به جهان انسانیست

کــــوتوالـــم من و از خِطّه ی کـــوهستانم

احمدیزدانی(کوتوال)

پیام های کوتاه
تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
نویسندگان

۳۱ مطلب در خرداد ۱۳۹۴ ثبت شده است

 

 

 

 

عشق یعنی تمــــــامش از شـــــادی

هســـــت ســـــــازنده ،هســت آبادی

هــــــرکس از او به جان نشان دارد

هـــــرچــــه خوبیست او از آن دارد

هست هــــــر روز او فــــــزاینـــــده

نورو مهــــــرو صفـــــای بالنــــــده

همـــــه ی سبــــزی زمین از عشق

شــــادی سینــــه ی غمین از عشق

عشــــــــق در سینـــــه ناز پــروانه

زایش و جوشش اســـت در خــــانه

جوهر هستی است و صیقـــــل جان

هســــت دیدار حضــــرتش آســـــان

خــــوش به جانی که عشق میورزد

هــــرچـــه بخشد به عشق می ارزد

عطـــف هستیست عشــــق ورزیدن

هــــرچـــــه داری بده به ایــن دیدن

هست افسون و هست سحــــــرآمیز

بنــــــده اش شـــــو تمــام قد برخیز

جســـــم و جان بدور از این آتــــش

نیســــت خیــــری درون اوقـــــاتش

ذات خــودخواه اسیر من من هاست

بهــره اش نیست گرچه خرمنهاست

آدمیـــــــــزاده ای اگــــــر خــــــوبی

عـــــاشقی ، وعـــــده گاه مطلـــوبی

گرپی نان و خـوردن و خـــــوابـــــی

یا چنـــــان تشنـــــگان پـــــی آبــــی

نیست عشقـــــی تورا به دل قطعــــاً

کـن عوض این مسیـــــر را حتمـــــاً

سـوختن نیست سهم عشـــــق از یار

یار میســـــوزد از غــــــــم دلـــــــدار

عمق عشق اســــت مهـرو بخشیـدن

بخشش اســـــت و بهــــانه ی دیـدن

سنگ گریان شود ز دوری سنـــــگ

اهـــــل معنــــا ز دورینــــد دلتنــــگ

برق عشق اســــــت در نگاه قشنگ

مهرو عشقش کند چنین خوشــرنگ

عشق از ذوق عشق سرمست اسـت

عاشق از شوق سوختن مست است

در جهان قیمتی فقط عشــــق اســت

عشق دست بدیِ عــــــاشق بســــت

سنــــگ با سنـــــگ و گفتــن و آدم

نور میبــــارد از همــــــه هـــــــردم

رقص و مهرو تلاش از هستیســـت

گفتن از عشق  ذوق و سرمستیست

هــــرکه عـــاشق شود گلاب است او

جــــوهــــر رنج بیحســـــاب است او

گل نشانیست از خـــــــدای جهـــــان

هــرکــــه بوئیــــــد مبتـــــلای به آن

جـــــان که عـــــــاشق شود خدا بیند

هـــــــرچه را دید از خـــــدا بینـــــــد

او کهـــــــن میشـــــود و جان زمـان

مشرف است او به آستان جهـــــــان

بازهم چهره ای دگــــــر از عشـــــق

رخ نماید همـــــه ثمــــر از عشـــــق

از نگاه خـــــدای عشــــــق انســــان

هســــــت اوج محبّـــــت جـــــــانــان

اشرف است او به کلّ مخلـــوقـــــات

از خــــدا داده شـــــد به اوعـــــادات

عـــــاشقــــــان با محبّتـــی دربنــــــد

بنده ی عشـق و بنـــــده ی اوینـــــد

عــــــاشــــق و گفتگــــویش از آتش 

مـــــاندن و جستجـــــویش از آتـــش

در درونش همیشه در جنگ اســــت

طاقت و حوصله از او تنگ اســـــت

از خــــدایش همیشه میخــــواهــــــد

نشـــــــود واگــــــــــذار تا شــــــایــد

سربلنـــــدو به راه حـــــــق باشـــــد

حـــــق بگــــــوید و بذر حـــق پاشـد

خوش به آنی که عاشق عشق اسـت

از منیّـــت دو دســـــت آنرا بســــــت

دستهــــــا بستــــــه شــــد و او آزاد

چون رها گشت زد چنیــــن فـــــریاد

عاشقان بنــــــدگانـــــی از اوینـــــــد

با محبّـــــت ثنــــــــای او گـــــوینـــد

مـــاجــــــرا حکمــــــت خـــــــداوندی

 عشــــــق هــــــم نعمــــــت خداوندی

نقطه ی وصل بنده تسلیـــــم اســــت

قلب عاشق همیشه در بیـــم اســـــت

همه ی این جهان کرانه ی اوســــت

عاشقی نیز از بهــــــانه ی اوســــت

احمدیزدانی

http://firouzkooh.blogsky.com

 

 

 

 

 

  • احمد یزدانی
موسم خردادو عزا در عزاست
                      وقت سفر کردن مولای ماست
حادثه ها آمده و میروند                                           #مولای             
                    صفحه ای از خاطره ای میشوند
خاطره ها ، داشته ها ، عشق ماست                                   #پیرجماران  
                خوش بود آنی که پناهش خداست
هست گهی تلخ و گهی چون عسل
                             رنگ بگیرد دل آن از عمل
رهبر ما ، پیرجماران ما
                                روشنی خطّۀ ایران ما
آمدو تغییر به پا کردو رفت
                        عهد که فرمود وفا کردو رفت
گشته از او قلعۀ ایران کمند
                         هست از او سایۀ ایران بلند
ما همه سرباز توایم ای امام                                       #سربازتوایم  
                           همره از آغازتوایم ای امام
تا به ابد بر سر پیمانه ایم
                            باده زنان تو ومستانه ایم
           راهِ تو اسلام و تشیّع مرام
             سایۀ نام تو بود مستدام
احمدیزدانی
 
 
 
  • احمد یزدانی

جشن و شادی به پا شده هرسو

حاکم خانه هاست بیگانه

میدهد او غذا به یک عدّه

سیم و فیش است نذر جانانه

 

حاضرِ در همه زوایا  نِت

زیرِ بام حقیقت خانه

تیغِ تیز است و دست یک جرّاح

نیست جای خروش مستانه

 

عاقلان چاره فکرو تصمیم است

چون صدا میکند دو پیمانه

باش زیرک به عصرخود انسان

 وَ نزن با زمان خود چانه

 

مثل غاز است مرغ همسایه

میکند وسوسه و دیوانه

غاز روکن تو چاق تر از او

تا نباشد یکی وَ یکدانه

 

صورت مسئله اگر پاک است

نیست این راه حلّ جانانه

بهترین فکر فکر ایرانی

گفتگوها زِ صبح پیمانه 

احمدیزدانی

 

 

 

  • احمد یزدانی

بنام خداوند بخشنده و مهربان

 

تا زمانیکه نیاید از تو دست

دستگیری کردن از تو سخت هست

گفت با من واصل درگاه حق

راز وصل و من شدم آگاه حق

این هزاره میشود حق سربلند

شیعه آقای زمین، دستش بلند

هرچه پیش آید همه با دست اوست

در دل ما جای دارد عشق دوست

هست امیدم خدای ذوالجلال

من ندارم از جلال او ملال

خالق عالم همه نوراست او

روز محشرمیشود هردست رو

هرچه کشتی تو همان را بدروی

جو چو جو ،گندم چو گندم میشوی

هرچه کردی تو همان باشد جزا

با یقین گویم شود حقّت ادا

ترس حاکم بین زارو زور هست

بین ما حاکم کلام نور هست

راحت بسیار از او دیده ایم

نکته ها نازک تر از مو دیده ایم

برگها بر شاخساران ، رقصها

بلبلان در نوبهاران پرنوا

هرطرف چون بنگری با چشم دل

دست او بینی به کار آب و گل

چشم خود را بسته نافرمان و بد

بی مهابا گشته بر راهش چو سد

لحظۀ رجعت از این دارفنا

چشمها بینا شده ما مبتلا

بازهم ما در دل خود سرکشیم

خط بدور توبۀ خود میکشیم

راحت جان را دوا در توبه است

حفظ ایمان را دوا در توبه است

چشم بسته کی ببیند فرصتی

دست خالی که ندارد مکنتی

راه آزادی رهائی و فلاح

راه او باشد ،تمامش از صلاح

تا نفس باقیست توبه باقی است

مستی جانهای ما را ساقی است

بازگشت از ضلالت و نزار

هست ممکن ،گر گذارد روزگار

بین این فرصت و آن امرمحال

هست یک جمله و آن رزق حلال

عالم آزادگی خواهی و دین

سعی کن اصل تشیّع را ببین

در میان جمله ی ادیان دهر

هست در ذات تشیّع یک گوهر

آن گوهر پایان بیدادو فناست

حضرت صاحب زمان در فکرماست

میزند بر ظلم و بر بیداد ، داد

میشود عالم ز داد او ، به داد

پس سیاهی و شرنگ و ظلم وشب

نیست پایان جهان ، چون مرگ و تب

هست پایان جهان نورو چراغ

از تشیّع مانده این گلها به باغ

بیگمان ایمانمداران ، متّقین

می پذیرند این سخن را با یقین

روز وصل حضرت مهدیست نور

چشم بدخواهان شود از نور کور

احمدیزدانی

کوتوال

 

 

 

  • احمد یزدانی

ج

جـــوهـــــری در نهـــــاد من بالیــد

شـــــد بـرایـم حقیقتــــاً دشمــــن

داستانهــاست بین مــــا با هـــــم

ســـــدِّ راهست او و تشنـه ی من

 

شیطنــت میکنـــــد و بدخــــواهی

پشت ســر یاکـــه روبرو هـــــر روز

مـــانده ام بیــن آسِمــان و زمیــن

هســـــت او حاکـمِ به پهنه ی من

 

کاش او دشمنــــی زمینــــی بــود

تا به راهــــش هـــزار چاله کَنَــــم

یــاکـــه از جنـــــس آدمیـــــــــزاده

بخــــــورد ضربتی زِ دشنه ی مــن

 

هست همجنــس شیطنتهـــایـش

چون عصب می دود به هر سوئی

بی محــاباســت  نفـــس امّـــــاره

می زندنقشِ خود به صحنه ی من

 

جنگ هــــا شــد میــان مــا با هم

نشــــد آخـــــر تمــــام درگیــــری

مــــن ضعیفـــــم و او خبــــــر دارد

آرزویــش زدن و کینــــــه ی مــــن

 

می کِشد هــر طرف مـــرا با خـود

می نشینــد به روی سفره ی من

می خــورد او نمک از این سفــــره

می زند خنجـرش به سینـه ی من

احمدیزدانی

  • احمد یزدانی
با خواندن خبر شهادت غوّاصان کربلای چهار با دستان بسته سنگ هم گریست
وقتی که زد تیـــر خلاصش بر پرستوهـا
در عرش غوغا شد برای مـــاجراجوهــا
پروردگارِ عالــــم آنهـــــا را پذیرا شـــــد
دستـور تلخی داد بر فـــرجام زالـــوهـــــا
دیدیم ذلّت را به صـــــدّام و ســرانجامش
امــــرخــــدا فــــــــرمان نابودیِّ ناتوهــــا
وقتی فلسطین غصب میگردد به نامــردی
شیطان حمایت میکند از آن هیاهــــوهـــا
وقتی که نیمی از زمین در جنگ میسوزد
وقتی که درگیرند اینسوها و آنســــوهــــا
وقتــــی ندارد حـــــرمتی خـــــون بنی آدم
روحِ غـــــزل گم میشود در عمقِ پستوها
از عاشقی گفتن برای فصـــــل پائیز است
اکنـــون بهـــــارِ داغِ آلاله و شب بو هـــا
مـــــن مینــــویسـم بی محابا دیده هایم را
من مثنوی میگویم از خنجــر و گیســـوها
                             احمدیزدانی
                               کوتوال
 
            
  • احمد یزدانی

عکس

آه یــاران عــــزیــزو همسفــــــر

آمده شیطانِ داعـــــش پشــت در

با نشستن مشکلی آســــــان نشد

با تماشا هیچ دیو انســــــان نشد

وقتِ خودسازی و همــراهی شده

ظلــــم با اذناب خـــود راهی شده

رهبر مــــا حضـــرت سیّدعلیست

جبهه ی حق با وجود او قویست

سوی حق میخواند ایشان با عمل

میرسد ظلمــت به پایان با عمـــل

                     kootevall

kootevallekhandan.blogspot.com

http://deemeh.blogfa.com

  • احمد یزدانی

باز دســــت وپای دل لــــرزان شده

وقــــت دلـــــداری دلــــــداران شده

باز مظلـومی ز خـــــود میـــــداندم

باز جبهه سوی خود میخــــــواندم

کـــــــربلای دیگــــری پیــــدا شده

بادهـــای صـــــرصــــری پیداشده

در فلسطین و عـــراق آمــــد ستم

ســــوریه وَ در یمـــــن هم بازهم

ظلـــم وهّـــابی و تکفیـــری شدید

جامـــه را بر شیعیـــان بازم درید

یا علی میگویم و عشقــم علیست

عشق نامش در جهانی منجلیست

                      kootevall

http://kootevallgold.blogspot.com

  • احمد یزدانی

ای که نامت افتخار دین مـاست

لنگر شیعه به دنیـــای بقـــاست

ای علی ،ای جوهر دلــــدادگــی

ای تو زیبا از ورای ســــــادگی

سربلنــــد کلِّ میــــــدانها ، علی

بی هماننــــدو دل دنیـــــا ، علی

پا به راهت میگـــــــذارم ،یاعلی

دل به دستت میسپـــــارم ،یاعلی

یاعلی میگویم و آغـــاز عشـــق

سر براه عشق دارم ، باز عشق

                              kootevall

http://firouzkooh.blogsky.com

  • احمد یزدانی

یاعلی گـــویان مهیّــــا میشــــوم

بــا ولایت مثـــــل دریـا میشـــوم

نام و یادت را به لب دارم ، علی

مـــونسم هستی  ، نگهدارم علی

مســـت مستم از می مینـــــای تو

غرق نامت هستـــم و دنیــــای تو

یــاور بی یــاوری هـــــا نــام تــو

مستــــی مــــارا مسبّب جـــــام تو

سایه سار بی پناهــــــان ،یاعلــی

عشق پیران و جوانان ، یاعلــــی

                                kootevall

http://firouzkooh.blogsky.com

 

  • احمد یزدانی