کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیستم ابر که با گریه کنم تُرش رُخم****چشمه ام ،با دلِ صاف و لبِ خندان گریم .(احمدیزدانی)

کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیستم ابر که با گریه کنم تُرش رُخم****چشمه ام ،با دلِ صاف و لبِ خندان گریم .(احمدیزدانی)

کوتوال  (اشعار احمدیزدانی)

بنام خدا


تنگه ی واشی ام و گـــــردنه ی حیـــرانم

مستی نیمه شب و ذِکرِ سحـــرگاهــــانم

ناز دنیـــای بنـــــانم ، هنــــر فـــــرشچیان

شعــــر پروین و فـــــروغم، قــــدح قوچانم

غــــزل حافظــــــم و مثنـــــــوی مـــــولانا

تخت جمشیدم و چون گوشه ای از ایرانم

می خوری باده فروشم ، دل عاشق دارم

بنده ای منتظــــرم ، کـــولی سرگـــردانم

برج میـــلاد نگاهـــم به جهان انسانیست

کــــوتوالـــم من و از خِطّه ی کـــوهستانم

احمدیزدانی(کوتوال)

پیام های کوتاه
تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
نویسندگان

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «کوتوال» ثبت شده است

Image result for ‫هاشمی رفسنجانی‬‎
هوالوفا :
هاشمی ،ای امیرِ تابنده
ای کبیرِ سخی و سازنده
ای تو سردار نامی ایران
جنگِ مارا تو بوده فرمانده
گسترش در صنایعِ کشور
مستقل گشتن از پدرخوانده
صنعتِ نفت و گازو پالایش
از تو وابستگی شده رانده
ایده های بزرگ و طوفانی
خاطراتش برای ما مانده
در زمانِ خزانهِ خالی
مشکلات از تو بوده درمانده
مردِ میدان دانش و تدبیر
با سیاست وَ شیرِ غرّنده
حالیه میشود جفا بسیار
دشمنانت چو گرگِ درّنده
روبرو مخلصندو چاکر تو
در خفا بر خدا نیَند بنده
چون خدا داری و نگهبانست
می کُشد ، میکند خودش زنده
میشناسد تورا وَ قَدرِ تو را
ملّتِ باوفا وَ دل زنده
نازنین،  غم نخور چو صد با توست
حضرتِ رهبرِ تنابنده
رازِ مطلب در این جهان این است
نشوی بی هزینه ارزنده
میشود دید روبرو را ، که
ابرهای عبوس شد رانده
بر لب مردو زن در این کشور
می نشیند از اسم تو خنده
می رسد مرگ و شک ندارم من
بعد از آن میشوی تو پاینده
میکنم بعدِ مرگِ تو شعرم،
منتشر ، تا بماند از بنده .
احمد یزدانی
  • احمد یزدانی

  • احمد یزدانی

 

آمدی با چهــــرۀ ماهت ، عـلی

خیــل خوبیهـا بهمراهت ،عـلی

مــــادرت پاکیزه و فرزانه بـود

گوهــر تو گوهری یکدانه بـود

مــــادری در مهـربانی کم نظیر

در جهــــانی از ستمها ،ناگزیر

خانه ای کوچک بمعنا پرفروغ

حاکمیّت دست نیرنگ و دروغ

فقرو بدبختی به هرجا ریختــه

کفـــــرو بیدنی از آن آویختـــه

  • احمد یزدانی