کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیست انسان جز زبان و گفتگو.

کوتوال (اشعار احمدیزدانی)

نیست انسان جز زبان و گفتگو.

کوتوال  (اشعار احمدیزدانی)

بنام خدا


تنگه ی واشی ام و گـــــردنه ی حیـــرانم

مستی نیمه شب و ذِکرِ سحـــرگاهــــانم

ناز دنیـــای بنـــــانم ، هنــــر فـــــرشچیان

شعــــر پروین و فـــــروغم، قــــدح قوچانم

غــــزل حافظــــــم و مثنـــــــوی مـــــولانا

تخت جمشیدم و چون گوشه ای از ایرانم

می خوری باده فروشم ، دل عاشق دارم

بنده ای منتظــــرم ، کـــولی سرگـــردانم

برج میـــلاد نگاهـــم به جهان انسانیست

کــــوتوالـــم من و از خِطّه ی کـــوهستانم

احمدیزدانی(کوتوال)

پیام های کوتاه
تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
نویسندگان

۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «رهبر» ثبت شده است

گورِ داعش کنده شد دیگر یقین

مرگِ سختی هست او را در کمین

او گمان میکرد ایران سوریه است

یا عراق است و حکومت عاریه است

ضربِ شصتِ مردمِ مارا نخورد

تا بداند هر قماری نیست برد

آی مردم وقت هوشیاری شده

ضربتِ بر دشمنان کاری شده

گفته شد از روزگاران تا به حال

با سلاحِ شیر باید زد شغال

مثل دوران دفاع ،یکبار اگر

دشمنان گردند ادب کنده است شَر

رهبرِ ما حضرتِ سیّد علی است

جبهه ی ما با وجود او قویست

سوی حق میخواند ایشان با عمل

می رسد  فصل بهاران با عمل .

کوتوال

  • احمد یزدانی
ابتـــدا عــــرضِ ادب بر رهبـــــــرم
نائبِ برحـــــقِّ مهــــدی، ســــرورم
شــــادباشــی بر تمـــــامِ شیعیـــــان
هـــــم مــــــرامانِ عـــزیزِ مثلِ جان
وَ سپس ،امّــا بگویم مــــن ســـخن
از ولایت ،نعمـــــتِ بر مـــــردو زن
شیعه هستم ،شادمـــان و سربلنــــد
مهـــــرِ خالق بستـه پایم چون کمند
پرچمِ مـا پرچـــــمِ آلِ عبــــــاســــت
بوی گل آرام بخش و چون دواسـت
مقصدِ ما راهِ اســــلام و خداســـــت
بنـــــدگی مـــا را دوایِ دردهــاست
ریشه دارد پرچــم مــــا شیعیـــــان
چارده خورشیــــد ،در یک آسمـان
چارده گل، باطـــراوت ،رنگ رنگ
چارده رنـــگِ دلاویـــزو  قشنــــگ
چارده لبخنـــــدِ  ، بر لبهــــای حق
چارده گیســـــویِ ماننــــــدِ شَبــــق
چارده چشمـــــانِ بینـــــــایِ نگــار
چارده دلبنـــــــدِ دنیـــــــایِ نــــگار
چارده خــــورشیـــــدِ برافــــروخته
چارده عاشق زِ هجــران سوختــــه
چارده زلفِ سیــــاهِ مـــوج مــــوج
چارده فـــــوّاره ی  زیبـــا به اوج
چارده زنجیـــــرِ درهـــــم بافتـــــه
چارده اقلیـمِ هستــــی ســـــاختــــه
چارده نورند در یک کهـــکشــــان
چارده پروین درونِ یــک جهــــان
چارده مــــــــامـــــورِ عــــالیِ خـدا
چارده مرشد به عــــالم ، رهنمــــا
چارده رودند جــــاری در جهــــان
چــارده دروازه در یــک آستـــــان
چارده چشمه وَ جوشان در زمیــن
چارده جوینـــــد جاری بر زمیــــن
چارده گلـــــــزار با یک باغبـــــان
چارده حسّ تنـــــاور در زمــــــان
چارده گیســــــویِ درهـــم بافتـــه
چارده تِرمــــــه ، خدائی بافتــــــه
چارده گنـــــــجِ غنـــیّ و پر ثمــــر
چارده گنجینـــــه از نوعِ بشــــــــر
چارده معصـــــــومِ پاک و بی بدیل
چارده آیـــت بــــرای یـــک دلیــــل
قدرتِ حق را گــــواهی میـــدهنــــد
بر فقیران تاجِ شـــاهی میـــدهنــــد
شاکــــرندو بر شکـــوران مهـربان
هــــرکدامین چون جهانی در جهان
شیعیـــان را رهبـــــرندو رهنمـــــا
چون چراغنــــدو پر از انوارهـــــا
عـــاشـــــقِ پروردگارندو  بشـــــر
پاکدامــــــن بوده ،خیــــرِ مستمـــر
راهِ معصومان ،ره و رسم خداست
راه آنــان راه ذاتِ کبـــــــریاســــت
نرگسِ این چارده گل غایب اســـت
رهبـــرمــــا نورِ چشم و نایب است
رهــروانیــــم و به حــــق امّیـــدوار
هست ایشان روزو شب در پایِ کار
مـــا ولائی بوده با او همـــرهیــــــم
دلخوش از همراهیش ،مــردِ رهیــم
بهرِ امرش ما سرو جان میــدهیــــم
هرچه فرماید به چشمان می نهیـــم
از خـــــداونــدِ تـــوانـــا خواستـــــه
جان و عمرِ او بمــــــاند ، ساختـــه
بر جهـــانِ ما نمــــــاید رهبـــــــری
بهتــــر از ایشــــان نشـــاید رهبری
تا که قرآن حاکم و حق سربلنــــــد
مانده ایران ، سربلندو بی گـــــزند.
احمدیزدانی(کوتوال)

  • احمد یزدانی



می کنــــم آغـــاز با نامـــــت سخــــن           مفتــــخـــــر بر نامِ نامـــیِ تو ، مــــــن


مـــــــاهِ رخشـان و زمیــــن و آسمان           هســــت انوارِ تو در هــــر جـــــــزءآن


در دلِ هــــرجــــزء از کـــلّ جهـــــان           هســـــت آثــــارِ بـــزرگیّــــت عیـــــــان


غـــــرقِ تدبیــــرت شــده من سال ها            رستـــــه با مهـــــرِ تو از بنــــــدِ بـــلا


هــــرچه گفتــــم مــــن زِ روزِ ابتـــدا            تگیـــــه گـــاهِ مـــــن فقــــط بودی شما

خام گفــــتم ، بی قــــواعد گفتــــــه ام            پختــــه گفتــم ،با شــــواهــــد گفتــه ام


در تمـــــامِ سالهــــــا در طـــــــیِ راه            بوده ام مـــن چــــون گـــــدا،تو پادشاه


از شــــب و روزت هــــزاران داستان            گفتـــــه ام مـــــن بارهــــا ،باصدزبان


داده ام شــــــرحِ معــــــــانی وکــــــلام           بود شـــامــــل مهــــرِ تو بر این غلام


از درختـــــان و گـــل و صحــــــرای تو          از کــــویرو جنــگل و دریــــایِ تـــو


دادی از هـــــریک به آن دیگــــر حیــات          داده ای عــــالـــــم به یک ذرّه نجات


معــــرفت با صـــــــدمعـــــــانیِ دگــــــــر          خلــــق کــــردی تو زِ عمــــقِ یکدگر


عشـــــق را در سینـــــه هــــــا انداختــــی           کینـــــه راهـــم ســــدّ راهش ساختی


خلــــق کـــــردی مــــــــرگ را از زندگی           داده ای معنــــا به مـــرگ از بندگی


ســــالهــــــا مـــــن خـــــام بـــردم نـــامِ تو           خـــورده ام مِی، مـــن شکستم جامِ تو


هــــم دل و هـــــم چشـــمِ دل ، هــم زندگی           هســـــت بی نام تو عیـــــنِ بـــَردگی


جملــــۀ اوراق و دفتـــــر از تـــو هســـــت           عشقبــــــازیهــایِ اختر از تو هســت


ظلـــــم و عـــدل و روزو شب نحوِ تو هست          رفـــت و آمـــدها همه محوِ تو هست


وادیِ فکــــــری و مشتــــــــاقی زِ مــــــــــا            مــی دمی بر مُــــــردگان روحِ بقـــا


هـــــرچه گـــــویم از تو، مثــــلِ قطره هست           ســـــوزنی در کاهــــدان و ذرّه هست


مــــی دهـی تو اختیــــــارو جبــــــر هـــــــم           می کنـــی تو زنده و در قبــــر هـــم

                
              
از دلِ آتــــــش بــــرودت مـــــــی دهـــــــی           از تفــــــرّق تو مَـــودّت مـــــی دهی


می کنی آتــــش به ابراهیـــــــــم ســـــــــــرد           می کنی حــــق را تو پیــــروزِ نبرد


هـــــــرچــــه هستی؟آخــــــــرِ دنیـــــــا توئی          ابتـــــــدایِ خلقتــــی ،غـــوغـــا توئی


خـــــالــــــــقِ مـــــــن ،خالـــــــقِ عالــــم شما          خــالــــــقِ کـــلِّ بنـــــی آدم شمــــــــا


دستگیـــــــری می کنـــــی ،رهبـــــــر تـــوئی          بر تمــــامِ انــس و جان ،سرور توئی.
احمدیزدانی(کوتوال)
  • احمد یزدانی