اشعار احمد یزدانی

نیمه ی ماه خوب شعبان است
پا به عالم نهاده در آن نور
صاحب عصرو وَالزّمان آمد
هستی از کُنهِ ذاتِ او مسرور
جشن شادی برای خورشید است
همرهان در بهشت حق جمهور
گرچه غایب ز دیده ها هستند
داده خالق به این روش دستور
شیعه دارد یقین که بازآید
می کند ساحت زمین معمور
عطر نرگس و لاله می آید
انتظار جهانیان پر شور
جذبه ی نامشان جهانگیر است
ظلم و بیداد از او شود مقهور
منتظر را تمامت عشق است
عاشق از شور عاشقی مسجور
غایب است ظاهرا‌ً ولی حاضر
می‌شود روز از او شب دیجور
می رسد جمعه ای خبر ، مردم
گشته ظاهر ز غیب خود نور
مستقر میکند عدالت را
می کَنَد ریشه ی ستم با زور
آیه آیه تمام قرآن را
با عمل بر جهانیان منشور
خوش به جان‌های عاشق و حاضر
گشته از یاوران وی منظور
بارالها وصالِ او برسان
قبل از آنی که پا نهم در گور .