رمضان است ماه خودداری

رمضان است ، ماه خودداری

وقت خرمن و بهره برداری

گاه ترک معاصی و توبه

ماه روزه و خویشتن داری

ماه قرآن ، بهار جانها هست

ماه بخشیدن و عطایا هست

ماه رجعت به اصل و گوهر خود

ماه ضربت به فرق مولا هست

ماهِ بخشش و ماه بخشیدن

ماه خودسازی است و خود دیدن

ماه اثبات بندگی با عشق

ماه میوه ز زندگی چیدن

ماه شبهای قدر و مولا هست

ماه خواهش از آسمانها هست

باز درهای جنّت است این ماه

ماه لطف خدای دانا هست

ماه قرآن ، عمل به آن کردن

ماه کم گفتن است و کم خوردن

ماه نزدیکی به خالق خود

ماه بهره ز عمر خود بردن

ماه مهمانی خدای بزرگ

ماه انجام کارهای بزرگ

ماه توبه و ماه برگشتن

ماه بیداری و عطای بزرگ .

هنگام حضور خدمت جانان است

هنگام حضور خدمت جانان است

هر معتقدی به خوان حق مهمان است

باید که به پا خاست و همراهش شد

ماه رمضان و سنجش ایمان است

.

ماه مهمانی خداوند است

ماه مهمانی خداوند است

شهر  دلها چه باخدا شده است

کوچه ها زنده اند و هستی ساز

آب و جارو برای ما شده است

هرچراغی نشانی از عشق است

عاشقی پاک و بی ریا شده است

خوش بحالش که لایق سفره است

چشم در چشم اولیا شده است

هرطرف ربّنا و ذکر سحر

خانه ی دل پر از جلا شده است

لذّت بندگی به اخلاص است

رمز اخلاص ربّنا شده است

دلبری راه و رسم خود دارد

هرکه دل داد دلربا شده است .

.

دعای روز سوّم ماه مبارک رمضان

برگرفته از دعای روز سوّم ماه مبارک رمضان

.

خالقا هوش نصیبم کن و بیداری را

دور فرما تو جهالت و ولنگاری را

خیر این روز به عالم برسان من را نیز ،

رمضان است بده لذّت هوشیاری را .

.